دوست عزیز، به گمانم اگر جایزه ی منتقدان و نویسندگان مطبوعاتی، تاب و تحمل نظر شما را که خود یکی از فعالان عرصه ی نقد در مطبوعات این سال ها هستید، در ذات خود دچار مشکل است. منتظر یاداشت ات می مانم.

آقای فیروز زنوزی عزیز، در حسن نیت شما هیچ وقت و هم اکنون نیز شک ندارم و باور دارم که بر حرف خود اعتقاد دارید. اما شما هم باور کنید که از وقتی داستان صبر ایوبم را تمام کرده ام تا به امروز که در محاق چاپ مانده است، بغضی در گلویم مانده که مگر توصیف روزگاربهشتی مان که در صبرایوب آورده ام، چه عیب و ایرادی داشته داشته است که باید خط بخورد. شما و نسل شما و نسل من، جنگ را درک کرده ایم و حال و فضای بهشتی آن سال ها را هنوز به یاد داریم و دریغ و افسوس من برای این است که ممیزان صبر ایوب، حتی سن شان نیز به آن روزگار نمی رسد و از سرریا دست به حذف این داستان زده اند. هنوزهم براین باورم که اگر آقای محسن پرویز با همان برنامه ی کاری در معاونت فرهنگی باقی بماند، نتیجه آن می شود که سطرهایی به ابتذال کشیده به زیور چاپ آراسته می شوند و بغض های ما همچنان در گلو باقی می ماند.

tgr

جدی می گی؟

من هم