Малку ви е алармистичка листава...
Има дозволени и недозволени супстанци за третирање на компирите, јаболката, и останатите продукти. Не се сите опасни.
А ова со рибите: „Рибарите велат...“. Што вели науката, батали рибарите!
Но круна е „гнојот“ во млекото. Тврдам дека е поопасно да се пие непроверено, наводно „органско“ млеко, кое не поминало низ сите инспекции и кое потекнува од крави кои не се третираат според прописите...

Фала на написот. Иако, всушност, ниедна од наведените апликации не ме интересираат, ќе работи она што ми треба: OpenVPN...

P.S.
Поздрав и до пријателите-гомнојадци, секогаш ги има, као муви зунзари...

Супер! Да знам следниот пат у Бруклин да не порачувам лобстер, било вон тренд!
А, како е во Скопје? Охрид? Штип?

Сметам дека концептот на Законот со „овластени одлагачи на отпад“ е потполно промашен, затоа што сеуште има место за манипулации...
Компаниите нема да имаат (финансиска) иницијатива за еколошко одлагање на отпадот, бидејќи ќе треба директно да ги плаќаат услугите за тоа. На страна што веќе се формираа две-три партиски фирми кои ќе го земаат кајмакот.
Кога би се применило скандинавското решение, би било многу поефикасно: производителите и увозниците во моментот на пуштањето во промет/увозот да плаќаат одреден (мал) процент на државата, која потоа, по „службена должност“ (а со собраните пари) ќе се грижи за систематско и системско одлагање.

Но, кој ме слуша мене...

Супер се темиве, за 2003-2004 година.

Драго ми е што се најдовме на средина! :)

Да, некои се само поединци, претпоставувам дека се земени во текстот како потенцијални нови компании...
Сепак, и за нив, воглавно, важат сличните правила, проблеми и успеси.

Или, кога потенцијалните инвеститори разбрале дека кутрите програмери се од Македонија, земјата која се кара со сите...

На колегите од SportyPal им честитам на успехот, издржливоста и посветеноста, и -- секако -- одличната апликација!

Или, поточно, „Лаги, тешки лаги, и Државен завод за статистика“... :)

Потполно си во право. Еден од главните фактори за кризата во „I“-то од ITC е и немањето доволна поддршка од државните институции (освен за одредени фирми, нели?).
Наводно сме „земја на информатичари“, ама изгледа дека тоа завршува само на хартија. И на Фејјсбук.

Можеби е „градиво“ за прво одделение, но проблемите кои ги имаат стартапите покажуваат дека не ги обмислиле до крај своите планови.
Не дека нема надворешни причини, ама прво треба да си ги бараме во себе...

И, успат, имам започнато неколку компании во животов, и секогаш сум се враќал на основните поставки, без оглед дали се за градинка или прво одделение. Повеќето од тие компании биле и се успешни.

Троловскиот начин на кој дискутираш зборува за твоето искуство и ... воспитание...

Со сета почит кон колегите програмери, но имам некои забелешки:

Успешен (IT) стартап не се прави само со добро испрограмирана апликација.

Треба да постои бизнис план. Прашањата кои *мора* да бидат одговорени се:

- Како ќе остварувам приход? Дали ќе давам бесплатна апликација, а ќе имам алтернативен тек на приходи (нпр. реклами)?
- Кој е целниот пазар? Македонија е мал пазар за едноставни апликации од типот „Паркинг“,
„Пријави“, и слични. Во тој случај, како што направија некои, мора да се најде партнер...
- Што е она што потенцијалните купувачи ќе ги натера да извадат пари од џебот за мојата апликација? При ова, „купувач“ не мора да биде директниот корисник на апликацијата. Тоа може да биде и фирма што сака да се рекламира, или има корист од апликацијата, па инвестира во неа.
- Колку можам да издржам во „негативен циклус“? Дали ќе преживеам период на „суша“ во продажбата?
- Кој е развојниот план? Една верзија не е доволна. пазарот мора да се шири, да се додаваат опции, итн.
- Oд што сѐ ќе се состои мојата понуда? Дали ќе има и други производи?

И уште нешто:
- Не се ориентирајте само на мобилни апликации ако не предвидувате глобален настап
- Не се потпирајте на банкарски кредити, барајте инвеститори
- Не очекувајте помош од државата, најчесто нема да ја добиете